Voorbereiding

Mijn vertrek nadert

Elke dag staat nu in het teken van mijn vertrek op 22 oktober. Niet dat ik van ’s ochtends tot ’s avonds bezig ben met regelen en opruimen. Zo veel werk is het nu ook weer niet. Maar het is bijna niet mogelijk nog aan iets anders te denken. Ik sta op de drempel van de grootste verandering van mijn leven.

De situatie in vogelvlucht:

In oktober begint mijn pensioen. Dat vraagt af en toe wat aandacht om er zeker van te zijn dat alles meteen goed gaat (ik ben immers in het buitenland als de betalingen beginnen). In diezelfde maand is de overdracht van mijn huis bij de notaris, en ook dat moet ik in de gaten houden. Bovendien zijn er allerlei instanties die ik moet informeren of die ik vragen moet stellen. Ik heb inmiddels veel ervaring met onwillige of onwetende telefoonmijnheren en –mevrouwen. En het huis moet natuurlijk leeg. Ik neem niets mee, behalve wat in mijn auto past. Langzaam maar zeker zie ik spulletjes verdwijnen: boeken, meubels, stapels papier, oude kleding, etc. Ondertussen probeer ik tot me door te laten dringen wat er gebeurt: ik ga Nederland verlaten met de bedoeling niet meer terug te komen.

Waar ik uiteindelijk terecht ga komen, weet ik nog niet. Wel weet ik waar ik de wintermaanden in Portugal doorbreng – de eerste maand (november) in een B&B van een Nederlands echtpaar dat me de afgelopen maanden uitstekend heeft geholpen en geadviseerd met 1001 praktische zaken. Op 1 december ga ik naar een vakantie-appartement, een dorp verderop. Daar kan ik waarschijnlijk blijven tot het voorjaar. Wat er daarna gebeurt, is afhankelijk van de vraag: kan ik een huurhuis vinden waar ik me thuis voel en waar ik permanent wil wonen? Als ik niet kan blijven, ga ik in de zomer misschien door Europa reizen. En misschien kon ik dan in de herfst wel weer terug in Portugal. Maar het zou mooi zijn als ik in de loop van de komende winter een fijn huis vind.

Ik voel me bevoorrecht dat ik dit kan doen. Maar de opwinding zindert wel door mijn aderen.

Ik weet nog niet hoe de laatste weken zullen gaan, of ik afscheid kan nemen van alle vrienden en kennissen, en hoe dan? Hoewel dat eigenlijk het belangrijkste is, lukt het me nog niet zo goed om me daarop te concentreren. Ik hoop dat ik begin oktober overal mee klaar ben (behalve de laatste exodus van spullen uit het huis) en dat ik dan rust vind voor etentjes en borrels.


Wil je updates in je mailbox ontvangen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief.