Gebeden

Een ruimere geest

Het is nacht – de hemel boven de stad is aardedonker. Voordat ik ga slapen wil ik nog even in mijn stoel bij het raam blijven zitten en mij in dit stille moment verdiepen. Ik doe mijn ogen dicht en probeer me mijn geestelijke binnenruimte voor te stellen. Het is een grote ovale kamer met een hoog plafond. Als ik dan aan U denk, God, en als ik een paar woorden tegen U zeg, gaan er aan alle zijden van mijn bewustzijn luiken en deuren open. Een zacht briesje waait langs. Mijn geest verruimt zich, en buiten de grenzen van mijn ego word ik een oneindig heelal gewaar.


Ga naar: inhoudsopgave miniaturen.