Gebeden

De schepping

Hallo God,

Het is zondagochtend. Er hangt een weldadige rust in mijn huis en ik ben weer eens verzonken in mijn gedachten. De afgelopen uren heb ik het boek Genesis meerdere keren doorgelezen, allereerst enkele Nederlandse versies en daarna de eeuwenoude maar nog altijd prachtige King James bijbelvertaling. In het eerste hoofdstuk, het verhaal waarin wordt beschreven hoe de wereld begon, speelt U een glorieuze hoofdrol, beste God. Toen de nog maar net door U geschapen aarde nog vormloos, leeg en donker was, zweefde Uw geest al over de wateren. Ik ben er zeker van dat U op dat ogenblik al wist hoe schitterend uw schepping er op de zevende dag uit zou zien.

U stroopte uw mouwen op en ging meteen aan het werk. Allereerst schiep U het licht; en door dat licht van de duisternis te scheiden, kwamen dag en nacht tevoorschijn. En de eerste dag markeerde het begin van de tijd. Daarna voegde U elke volgende dag weer meer wonderbaarlijkheden aan het universum toe. Allereerst werd het hemelgewelf gevormd. Daarna heeft U land en zee van elkaar gescheiden, en rivieren geschapen. Op het land begon gras te groeien, en zaadvormende planten, en vruchtdragende bomen – en alles wat leefde, bracht nieuw leven voort. En U zag dat het goed was.

Toen de volgende dag was aangebroken, wendde U Uw blik weer naar boven. Voor de nog donkere hemelkoepel creëerde U twee heldere lichtbronnen: een sterke voor overdag en een zwakkere voor de nachtelijke uren. U schiep ook duizenden minuscule lichtpuntjes en verspreidde die over het firmament. Vanaf dat ogenblik was er boven de aarde een overvloed aan licht dat nooit meer zou doven.

Weer een etmaal later besloot U dat de zee en de lucht vol leven moesten zijn. En zie, daar waren de vissen en de vogels, klaar en gewillig om zich te vermeerderen, zoals ook de kruipende en rondlopende dieren op het land – die daarna door U werden geschapen – hun eigen nageslacht zouden gaan voortbrengen. En U zag dat het goed was. De aarde was bijna klaar. Maar er ontbrak nog iets…

Op de zesde dag van die bewuste week schiep U de mens naar Uw eigen evenbeeld. De mens verscheen, zoals de dieren, in twee geslachten – man en vrouw – en beiden kregen van U de opdracht zich te vermenigvuldigen en te heersen over alles wat leefde. U deed een stapje terug en aanschouwde de schepping. Het was goed zo, concludeerde U. Derhalve kon U op de zevende dag van Uw welverdiende rust genieten.


Ga naar: inhoudsopgave miniaturen.