Reis

De reis is begonnen

Vanochtend ben ik uit Tilburg vertrokken en nu, even na vijven in de namiddag, zit ik op mijn hotelkamer in Arry een glas wijn te drinken. Ik voel me opmerkelijk kalm en tevreden. De reis is goed verlopen en het echtpaar dat me hier in La maison d’Angeline verwelkomde lijkt me sympathiek.

Voordat ik bij het hotel aanbelde ben ik het plaatselijke romaanse kerkje – Église Saint-Arnould d’Arry – binnengegaan. Daar heb ik even rondgekeken en op een bankje gezeten. Ik verwonderde me erover dat dit gebouw al sinds de twaalfde eeuw op deze plek staat en zo te zien nog steeds in gebruik is. Hoeveel mensen hebben hier in de loop der eeuwen God aanbeden? Hoeveel kinderen zijn hier gedoopt? En hoe vaak is hier afscheid genomen van een overleden dorpsgenoot? Meer dan achthonderd jaren zijn in deze ruimte verstreken – meer dan dertig generaties hebben op deze tegels gelopen.

Het is koud in de kerk maar dat past bij deze oude muren. Ik kan echt niet bevatten dat ik hier zit, dat ik uit mijn huis ben weggegaan en nu op zoek ga naar een nieuw thuis in een ander land. Maar ik voel me helemaal rustig.  Alles is goed zo. Het is alsof het niet anders had kunnen gaan, alsof dit doodnormaal is.


Inmiddels is het wat later op de avond. Ik heb gegeten in Pont-à-Mousson en zit nu weer op mijn hotelkamer. Tijdens het eten dacht ik aan het afscheid vanochtend in Tilburg, aan de reis hier naar toe, aan het mooie middeleeuwse kerkje. Ook heb ik veel naar buiten gekeken, naar de mensen die in deze streek wonen, die hier van dag tot dag hun leven leiden. Wie reist kijkt met nieuwe ogen.

Dus, beste lezer, dit is mijn eerste korte verslagje. Ik zou bladzijden vol kunnen typen maar ik hou het hier bij, voor nu. Later meer. Groetjes uit Frankrijk!


Wil je updates in je mailbox ontvangen? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief.