Gebeden

De profundis

Ik vind inspiratie in de tekst van psalm 130. De mens roept God aan, smekend vanuit de diepte. Hij, de mens, vraagt God om aandacht, om een luisterend oor, en om genade.

De profundis clamavi ad te, Domine; Domine exaudi vocem meam. Fiant aures tuae intendentes in vocem deprecationis meae.

Uit de diepte roep ik tot u, Heer; Heer, hoor mijn stem, wees aandachtig, luister naar mijn roep om genade.

Zodra ik deze tekst lees, zie ik een levendig beeld voor me. Een mens staat op een vlakte, kijkt omhoog en strekt zijn armen naar de hemel. Hij is zich bewust van de afstand tussen hem en God, en hij is zich ook bewust van zijn afhankelijkheid en zijn nietigheid. Deze persoon, zoals ik me hem voorstel, kent het leven. Hij kent ook de mensen in al hun feilbaarheid. Juist daarom roept hij God aan vanuit zijn aardse diepte.

In deze gedachten vind ik inspiratie.

Er zijn veel mooie muziekstukken op deze tekst geschreven, o.a. door Josquin des Prez en Arvo Pärt. Deze muzikale gebeden grijpen op de ene of andere manier terug op de bron: het Gregoriaanse gezang: De profundis.

De Profundis

Ga naar: inhoudsopgave miniaturen.